چرا یک فیلم یک تجربه پخش نشد

با اینکه از دو روز قبل و طبق اعلام قبلی با زیر نویس برنامه یک فیلم یک تجربه که مربوط به پشت صحنه فیلم چهارشنبه سوری بود پخش نشد و این تداخل داشت با خبرهای حذف فیلم درباره الی ... از اکران نوروزی .

همه این مسائل شبهاتی در ذهن هر بیننده ای ایجاد میکند که چرا باید بهترین فیلم اکران نوروزی از چرخه اکران حذف شود و با اطلاعات ضد و نقیض به زمان ديگري موكول شود كه خود اين هم در پرده اي از ابهام قرار دارد .

البته همه اينها اتفاقات بدي هستند و بدتر براي مسئولين فرهنگي كشور زيرا كه تماشاچيان بالاخره فيلم را خواهند ديد چه در سينما و چه به صورت سي دي قاچاق ( مانند فيلم سنتوري ) پس چه بهتر كه فيلم با سليقه اداره مميزي و در سالن هاي سينما پخش شود تا هم تماشاچيان لذت كافي را از ديدن فيلم ببرند و افكار گوناگون به ذهنشان را مشغول نكند و هم توليد كننده فيلم از توليد يك فيلم با درجه الف فرهنگي پشيمان نشود و به سرمايه خود برسد تا اينكه فيلم به صورت قاچاق و تمام و كمال به دست علاقه مندان برسد ...

آقايان كمي فكر كنيد

رئیس خانه سینما و رئیس کانون کارگردانان در گفتگو با ایسنا؛

آخرین خبر: "درباره الی" با وجود تمام اخبار و تاییدات قبلی از اکران نوروز باز ماند

آخرین اخبار درباره 8 چهره سینمای ایران

اپرای عباس کیارستمی در لندن

دو مهمان اسکاری سینمای ایران، از آن سوی مرز درباره ایران و سینمایش اظهار نظر کردند

برنامه اکران نوروزی؛

«بیست» هم نوروزی شد

بي‌رونقي در روزهاي آخر

«شبی در تهران» با فروش 83 میلیون تومان و «گناه من» با 141 مخاطب روزانه به ترتیب پرفروش‌ترین و پرمخاطب‌ترین فیلم‌های اکران جدید سینماها در هفته سوم اسفندماه هستند. به گزارش مهر، «قند تلخ» سومین فیلم محمد عرب در گونه سینمای کودک و نوجوان با موضوع جدال با طبیعت ساخته شده و داستان آن درباره تلاش مادری برای نجات فرزند ورزشکارش از بیماری دیابت است. «قند تلخ» از چهارشنبه هفتم اسفند در گروه سینما استقلال اکران شد و پس از 10 روز نمایش در 4 سینما 000/400/4 تومان فروش داشته است. «ستاره می‌شود» با فیلمنامه‌ای از فریدون جیرانی بخشی از سه‌گانه «ستاره‌ها»ست که به بخشی از مسائل پشت صحنه سینمای ایران می‌پردازد. این فیلم در بیست و چهارمین جشنواره فجر به نمایش درآمد.

«ستاره می‌شود» از چهارشنبه 23 بهمن در گروه سینما آفریقا اکران شد و پس از 21 روز نمایش در 12 سینما 000/900/64 تومان فروش داشته است. «گناه من» نخستین فیلم مهرشاد کارخانی براساس فیلمنامه‌ای از سعید دولتخانی و خودش ساخته شده است. فیلم داستان آشنایی پسری جوان با دختری است که در آستانه خودکشی قرار دارد. «گناه من» از 23 بهمن در گروه فرهنگی اکران شد و پس از 22 روز نمایش در 10 سینما 000/800/61 تومان فروش داشته است. «کتونی سفید» دومین فیلم محمدابراهیم معیری و داستان معلمی است که به شهری کوچک می‌رود و با بچه‌های مدرسه ارتباط برقرار می‌کند. «کتونی سفید» از چهارشنبه 23 بهمن در گروه سینما قدس اکران شد و پس از 22 روز نمایش در 9 سینما 000/600/30 فروش داشته است. «شبی در تهران» چهارمین فیلم بهرام کاظمی است که مضمونی کمدی اجتماعی دارد و داستان زن و شوهری جوان را روایت می‌کند که برای کار از رشت به تهران می‌آیند. این فیلم از چهارشنبه 23 بهمن در گروه سینما عصرجدید اکران شد و پس از 22 روز نمایش در 18 سینما 000/100/83 تومان فروش داشته است. «سوگند» هجدهمین فیلم شاپور قریب بر اساس فیلمنامه‌ای از احمد میرکمالی ساخته شده است. فیلم داستان جوانی به نام اشکان است که از طریق نامزدش شیما به محافل اکس راه پیدا می‌کند. شیما بر اثر زیاده‌روی در مصرف مواد می‌میرد و این بهانه‌ای برای آشنایی اشکان با سوگند دانشجوی رشته سینما و ازدواج آنها می‌شود. «سوگند» از چهارشنبه 23 بهمن به نمایش درآمده و پس از 22 روز نمایش در 6 سینما 16 میلیون تومان فروش داشته است. «ایستگاه بهشت» چهارمین فیلم نادر مقدس بر اساس فیلمنامه‌ای از مقدس و افسانه منادی ساخته شده است. فیلم داستان زندگی جوانی نابینا را روایت می‌کند که در نواختن ساز مهارت دارد. او به خاطر مهربانی‌های پرستارش دلباخته وی می‌شود و می‌خواهد بینایی‌اش را به دست آورد. «ایستگاه بهشت» از چهارشنبه 25 دی در گروه سینما آزادی اکران شد و پس از 40 روز نمایش در 5 سینما 000/200/81 تومان فروش داشته است. «چارچنگولی» نهمین فیلم سعید سهیلی بر اساس فیلمنامه‌ای از خودش است. این فیلم کمدی داستان دو برادر دوقلو است که از ناحیه دست به هم چسبیده‌اند و هر کدام زندگی و عقاید خاص خود را دارند. «چارچنگولی» از چهارشنبه 29 آبان در گروه سینما عصر جدید اکران شد و پس از 97 روز نمایش در 19 سینما 000/400/037/1 تومان فروش کرده است.

بیوگرافی لادن طباطبایی:

نام: لادن طباطبایی

تاریخ تولد: 1349 - تهران

رعنا آزادی ور

بیوگرافی

با بازی در فیلم مارمولک (کمال تبریزی، 1382) فعالیت در سینما را آغاز کرد و با یک سال دوری از سینما با بازی در سه فیلم در سال 1384 موقیعت خود را در سینما تثبیت کرد. او با بازی در فیلم پارک وی (فریدون جیرانی، 1385) برای بار نخست بازی در نقش اول را همراه با نیما شاهرخ شاهی تجربه کرد.

مجموعه آثار:

- مارمولک (کمال تبریزی، 1382)
- هوو (علیرضا داودنژاد، 1384)
- کارگران مشغول کارند (مانی حقیقی، 1384)
- زاگرس (محمدعلی نجفی، 1384)

آ

گل‌شیفته فراهانی به ایران بازمی‌گردد

درباره الي 5دقيقه

«درباره الی» در بخش مسابقه جشنواره فیلم ترایبکا

فیلم سینمایی «درباره الی» به کارگردانی اصغر فرهادی در بخش مسابقه داستانی سینمای جهان هشتمین جشنواره فیلم ترایبکا رقابت می‌کند که رابرت دنیرو از بانیان آن است.
ورایتی اعلام کرد در مجموع 12 فیلم در بخش مسابقه داستانی سینمای جهان جشنواره ترایبکا 2009 حضور دارند و آثار انتخاب شده ترکیبی از فیلم‌های آشنا و ناآشنا هستند.
«درباره الی» فرهادی فوریه پیش جایزه خرس نقره‌ای بهترین کارگردانی جشنواره برلین را از آن خود کرد. ترانه علیدوستی، شهاب‌ حسینی، مانی حقیقی، گلشیفته فراهانی، مریلا زارعی، رعنا آزادی‌ور، احمد مهرانفر، صابر ابر و پیمان معادی در این فیلم بازی کرده‌اند.
فیلم آمریکایی «کسوف» به کارگردانی کانر مکفرسن نمایشنامه‌نویس نامزد جایزه تونی، «بچه ماهی» لوسیا پوئنزو فیلمساز آرژانتینی سازنده فیلم تحسین‌شده XXY و کمدی «خونسرد باش» مایکل پالیش با بازی وینونا رایدر و هیلاری داف از دیگر فیلم‌های مطرح بخش مسابقه داستانی سینمای جهان جشنواره ترایبکا هستند.
هیئت داوران این بخش برندگان جوایز بهترین فیلم بلند داستانی، بهترین فیلمساز داستانی تازه‌کار (فیلم اول یا دوم) و بهترین بازیگر مرد و زن یک فیلم بلند داستانی را انتخاب می‌کنند.
12 فیلم نیز برای نمایش در بخش مسابقه مستند سینمای جهان جشنواره انتخاب شده‌اند. از جمله این فیلم‌ها می‌توان به مستند سیاه و سفید «گراپا» به کارگردانی خوزه پادیلا اشاره کرد که سال 2008 با فیلم «یگان ویژه» جایزه خرس طلایی جشنواره برلین را برد.
فیلم جدید او به موضوع گرسنگی جهانی می‌پردازد. در این بخش نیز جوایز بهترین مستند بلند و بهترین مستندساز تازه‌کار (فیلم اول یا دوم) اعطا می‌شود. 14 فیلم داستانی و مستند نیز در بخش دیسکاوری / کشف جشنواره ترایبکا پخش می‌شود.
در مجموع 86 فیلم از 33 کشور در هشتمین جشنواره فیلم ترایبکا حضور دارند که در مقایسه با پارسال 28 درصد کمتر است.
در این میان 48 فیلم اولین بار در دنیا، پنج فیلم اولین بار در سطح بین‌المللی، 14 فیلم اولین بار در آمریکای شمالی و سه فیلم اولین بار در آمریکا پخش می‌شود. اسامی فیلم‌های دیگر بخش‌های جشنواره در روزهای آینده اعلام می‌شود.
هشتمین جشنواره فیلم ترایبکا 22 آوریل (دوم اردیبهشت 88) با اولین نمایش جهانی فیلم کمدی «هر چه نتیجه‌بخش باشد» به کارگردانی وودی آلن آغاز می‌شود و تا سوم مه (13 اردیبهشت) در نیویورک ادامه دارد.
رابرت دنیرو بازیگر سرشناس آمریکایی به همراه جین رزنتال، تهیه‌کننده آمریکایی و همسرش کرگ هاتکوف جشنواره ترایبکا را سال 2002 در واکنش به 11 سپتامبر راه‌اندازی کردند. ترایبکا نام محله‌ای نزدیک برج‌های دوقلو در نیویورک است.
این جشنواره از اولین دوره برگزاری در سطح جهان مورد توجه قرار گرفت و سالانه بیش از دو میلیون بازدیدکننده و حدود 420 میلیون دلار درآمد دارد.

منبع: خبرگزاری مهر

سال 1387 سال پرخاش جوانان به مفاخر فرهنگ معاصر ایران بود

فهرست کامل تمام فیلم‌های سینمایی نوروز تلویزیون

«عزت‌الله انتظامي» پشت صحنه «تهران تهران» مهرجويي رفت

 حضور عزت‌الله انتظامي كه در فيلم‌هاي زيادي از داريوش مهرجويي چون «گاو»، «آقاي هالو»، «اجاره نشين‌ها» ،«هامون»، «شيرك»، «دايره مينا» و... بازي كرده است، شور و اشتياق خاصي را در بين گروه ايجاد كرد و يادآور خاطرات مشترك اين دو هنرمند شد.
فيلمبرداري اين صحنه «تهران تهران» در دكوري انجام شد كه نظام مدني آن را براساس يكي از خانه‌هاي قديمي تهران ساخته و علي عابديني طراحي داخلي و تزئينات آن را به عهده گرفته است.
پيش‌تر فيلمبرداري بخشي از اين صحنه در خانه اصلي فيلم واقع در يكي از مناطق جنوبي تهران (كه دكور بر اساس آن شبيه‌سازي شده)، انجام شده بود و قسمت‌هاي مربوط به دكور نيز با حضور انتظامي جلوي دوربين رفت.

كتايون امير ابراهيمي، مهتاج نجومي، فريده سپاه‌منصور، اكبر مشكات، غلامرضا نيكخواه، مينو صابري، رحمان حسيني ، اردشير كاظمي، پرويز نوري و ثريا نوري از جمله بازيگران اين فيلم هستند.
از ديگر دست اندركاران ساخت فيلم «تهران تهران» مي توان رضا درميشيان به عنوان دستيار اول كارگردان و برنامه ريز، محمدرضا نجفي مديرتوليد، محمد مختاري صدابردار، فريور معيري طراح گريم، الميرا مقدم عكاس، و نظام الدين كيايي مجري دكور را نام برد.
«تهران تهران» يكي از اپيزودهاي فيلم «تهران در جست‌و‌جوي زيبايي» به تهيه‌كنندگي محمدعلي حسين‌نژ‍اد است كه مهرجويي به عنوان كارگردان نسل اولي آن را مي‌سازد.
چندي پيش «مهدي كرم‌پور» فيلمبرداري اپيزود ديگري از اين فيلم را با عنوان «تهران سيم آخر» به پايان رساند و «سيف‌الله داد» نماينده كارگردانان نسل دوم به‌زودي ساخت اپيزودش را آغاز مي‌كند

كيارستمي: دلم مي‌خواست «شيرين» آخرين فيلمم بود

روز گذشته كارگاه آموزشي يك روزه «عباس كيارستمي» در مؤسسه فرهنگي هنري ماه مهر با حضور محمد احصايي(نقاش)، سيف‌‌الله صمديان(عكاس و فيلمساز) و جمع كثيري از علاقمندان و دانشجويان با اجراي «عليرضا سميع‌آذر» برگزار شد.

* در ايران تصور غلطي درباره كارگاه فيلمسازي وجود دارد
براساس اين گزارش، در ابتداي اين كارگاه، «عباس كيارستمي» درباره برگزاري كارگاه‌هاي آموزشي فيلمسازي، گفت: فكر مي‌كنم در ايران تصور غلطي درباره كارگاه فيلمسازي وجود دارد كه انتظار است در اين كارگاه‌ها عملاً شاهد ساخت يك فيلم باشند و به شكل كارگاهي فيلمسازي را ياد بگيرند اما در نمونه‌هاي بين‌المللي كه درست آن عملاً سعي مي‌شود كه روي يك موضوع تمركز شود و فيلمسازان جهان دعوت مي‌شوند تا سؤال‌هايي را مطرح مي‌شود، پاسخ دهند. من هم به اين كارگاه آمده‌‌ام تا بگويم چطور كار كرده‌ام و شايد با اين شيوه بتوانم شكل درست كارگاه آموزشي را نشان دهم.
در ادامه فيلم «روزي روزگاري مراكش» ساخته سيف‌الله صمديان به نمايش درآمد. اين فيلم كه درباره برگزاري كارگاه آموزشي عباس كيارستمي همزمان با برگزاري جشنواره ترايبكا در مراكش ساخته شده بود، بخش‌هايي نيز به برگزاري كلاس مشترك كيارستمي با مارتين اسكورسيزي اختصاص داده بود.
پس از نمايش اين فيلم مستند، در جلسه پرسش و پاسخ، كيارستمي با بيان اين مطلب كه سينماي ساده‌ناگزير است به جاي ضعف‌هايش انديشه را جايگزين كند و فرم و شكل را عوض كند، گفت: وقتي كه شما توان اين را نداريد كه يك فيلم پرهزينه بسازيد، پس ناگزير بايد سوژه‌اي را انتخاب كنيد كه پرهزينه نباشد. نهايتاً مجموعه كارهايي كه در اين سال‌ها در اين عرصه انجام شده كه فقط به من نيز اختصاص ندارد، روز اول از جبر اتفاق افتاده و بعد از سال‌ها به اختيار رسيده است.
به گزارش فارس، در ادامه اين جلسه كيارستمي با اشاره به سكانس حمام فيلم «رواني» اثر آلفرد هيچكاك و اين كه برخي المان‌هاي آن غيرقابل‌باور است، گفت: به نظرم اين گونه اشتباهات از يك استاد بعيد است، هنگامي كه مي‌خواستم اين حرف را در فرانسه بزنم، خيلي‌ها من را منع كردند كه كايه‌دوسينما اين حرف‌ها را تاب نمي‌آورد، ولي در كارگاهم گفتم كه از فيلم‌سازي مثل هيچكاك بعيد است كه پلان‌هايي به اين اندازه مصنوعي استفاده كند. هرچند درست است كه اين پلان‌ها را به سارباس گرافيست سپرده بود.

* «اسكورسيزي» فيلم «دندان درد» را از سينماي خودش بيشتر دوست دارد
«عباس كيارستمي» به سينماي «مارتين اسكورسيزي» اشاره كرد و گفت:‌ او خيلي دوستانه به من گفت كه اين سينمايي كه خودش كار مي‌كند، دوست ندارد و اين باعث شد كه احترامم نسبت به او چندين برابر شود. همسرش به من مي‌گفت وقتي كه او فارغ از همه چيز مي‌شود و به خانه مي‌آيد مي‌گويد مي‌خواهم چشم‌هايم را بشويم و بعد فيلم «دندان‌درد» را مي‌بيند (فيلمي كه چندين سال قبل در مورد بهداشت دهان و دندان براي كودكان ساخته بودم) و اينها براي من ايجاد احترام مي‌كند به كسي كه نگاه شاعرانه دارد ولو اينكه فيلم‌هايي مي‌سازد كه جامعه سينما از او مي‌خواهد.
وي درباره تأثير سينما و فيلم‌سازان ديگر بر روي خودش، گفت: وقتي اين سؤال از من مي‌شود فكر مي‌كنم كه خيلي از فيلم‌سازان و فيلم‌هايي بودند كه تأثير خودشان را روي من گذاشتند ولي من نمي‌دانم كه واقعا اين تأثير از كجا مي‌آيد. بايد بگوييم كه من از سينما هيچ چيزي ياد نگرفته‌ام اما هرآنچه را كه ياد گرفته‌ام از زندگي بوده است. وقتي آن را با واقعيت منطبق كردم ديدم كه سينما گول مي‌زند و فاصله‌گذاري يكي از اقدامات سينمايي امروزي است كه تماشاگر را به هيجان نمي‌آورد.
كيارستمي افزود: من سادگي را از نوع ديدن مي‌آموزم و كنجكاوي‌ام نسبت به سينما كنجكاوي نسبت به زندگي است و سادگي را از خود زندگي گرفتم. از من مي‌پرسند كه فيلم‌هايت را چگونه دكوپاژ مي‌كني؟ بايد بگويم فيلمي را دكوپاژ نكرده‌ام. مثلا در فيلم «ABC آفريقا» ما براي ديدن لوكيشن رفته بوديم اما نوع آزادي آدم‌ها جلوي دوربين و فضا باعث شد كه خود فيلم ساخته شود.
وي با بيان اين مطلب كه نگاه كردن خارج از هر نوع تعلق خاطري به سينماي امروز اولين راه براي رسيدن به سينماست،گفت: بايد ابتدا ببينيم وقتي سينما وجود نداشت يك صحنه مثلاً قتل چطور تعريف مي‌شد. عقايدمان را در سينما ابراز نكنيم و اينكه چه كنيم و چگونه ببينيم. طبيعتاً ما حق دخالت در واقعيت را داريم اما بايد اصالت و سادگي آن را حفظ كنيم.

* برابر هرچيزي كه براي من حالت نمايشي پيدا مي‌كند، مقاومت مي‌كنم
كارگردان «طعم گيلاس» تأكيد كرد: هرچيزي كه براي من حالت نمايشي پيدا مي‌كند، نسبت به آن مقاومت نشان مي‌دهم، ما بايد بي‌واسطه روبروي واقعيت قرار بگيريم و آن‌را به تماشاگر واگذار كنيم، كارگردان در همين مرحله واقعيت را به شما مي‌رساند و از آن به بعد به عهده او نيست.
وي با بيان اين مطلب كه سينماي ساده ناگزير است به جاي ضعف‌هايش انديشه را جايگزين كند و فرم و شكل را عوض كند، گفت: چرا كه شما توان اين را نداريد كه يك فيلم پرهزينه بسازيد پس ناگزير بايد سوژه‌اي را انتخاب كنيد كه پرهزينه نباشد. نهايتاً مجموعه كارهايي كه در اين سال‌ها شده كه فقط به من نيز اختصاص ندارد روز اول از جبر اتفاق افتاد و بعد از سال‌ها به اختيار رسيد.
سازنده فيلم «گزارش» با بيان اين مطلب كه نگاه كردن خارج از هر نوع تعلق خاطري به سينماي امروز اولين راه براي رسيدن به سينماست گفت: بايد ابتدا ببينيم وقتي سينما وجود نداشت يك صحنه مثلاً قتل چطور تعريف مي‌شد. عقايدمان را در سينما ابراز نكنيم اينكه چه كنيم و چگونه ببينيم طبيعتاً ما حق دخالت در واقعيت را داريم اما بايد اصالت و سادگي آن را حفظ كنيم هرچيزي كه براي من حالت نمايشي پيدا مي‌كند من نسبت به آن مقاومت نشان مي‌دهم اما بي‌واسطه روبروي واقعيت قرار بگيريم و آنرا به تماشاگر واگذار كنيم كارگردان در همين مرحله واقعيت را به شما مي‌رساند و از آن به بعد به عهده او نيست.

* هر بار «شيرين» را مي‌بينم برايم تازگي دارد
در ادامه كارگاه فوق، فيلم «شيرين» تازه‌ترين فيلم كيارستمي كه با حضور تعداد زيادي از بازيگران زن ساخته شده است، به نمايش در آمد.
عباس كيارستمي با اشاره به فيلم «شيرين» گفت: هر بار كه اين فيلم را مي‌بينم برايم تازگي دارد و دلم مي‌خواست كه اين فيلم كار آخر من در كارنامه سينمايي‌ام بود اما حالا اين فيلم را كنار مي‌‌گذارم و هر فيلمي كه پس از آن ساخته‌ام را قبل از آن مي‌‌گذارم چرا كه معتقدم ديگر فيلمي را با اين ويژگي‌ها نمي‌توانم بسازم.

* اين فرضيه كه من براي قشر روشنفكر فيلم مي‌سازم فرضيه‌ غلطي است
كارگردان فيلم «باد ما را خواهد بود» درباره جشنواره‌پسند بودن فيلم‌هايش گفت: مي‌دانم اين اتهام هميشه به من بوده و روز به روز نيز بيشتر شده است براي اينكه هيچ‌وقت در طول 12 سال گذشته فيلمي از من به نمايش درنيامده كه تماشاگران عملاً با ميزان شركتي كه براي ديدن فيلم‌هايم دارند به آن پاسخ دهند و هم فرصتي براي گفت‌وگو نداشتم پس از اين اتهامات سنگين‌ و سنگين‌تر شده است.
وي در ادامه گفت: من 35 سال پيش در كانون پرورش فكري كارم را شروع كردم و تمام فيلم‌هايم موجود است كه اگر به آن دقت كنيد مي‌بينيد كه از ابتدا فيلم‌هاي من مخاطبان خاص خود را داشته است و اين فرضيه كه من براي قشر روشنفكر فيلم مي‌سازم فرضيه‌ غلطي است كه در سالهاي گذشته تجربه آن را ثابت كرده است. مثلاً دو نفر از نزديك‌ترين دوستان من كه معمار و فيلسوف هستند به من مي‌گويند كه خودت جذاب‌تر از فيلم‌هايت هستي و ما تحمل ديدن فيلم‌هاي تو را نداريم. اما به يكباره مخاطباني را مي‌بينم كه حتي تصورش هم در ذهن من نبود كه آنها مخاطبان فيلم من باشند.
كيارستمي در كارگاه آموزشي خود گفت: من بعد از «طعم گيلاس» 12 سال است كه فيلمي در اكران نداشته‌ام و آنهايي كه به سينماي مستقل و آدم‌هاي مستقل بي‌توجه هستند، از آنجايي كه به تازگي سينما را مي‌شناسند فيلم‌هاي سرگرم‌كننده را بيشتر مي‌پسندند و مي‌گويند اين سينما مخاطب ندارد و از جانب ملت حرف مي‌زنند. متأسفانه جوانان ما هم نمي‌دانند كه قضيه از كجا آب مي‌خورد چون من براي كسي نفعي ندارم و هيچ‌وقت هم تقاضاي مجوز نمي‌كنم چون مي‌دانم جوابم منفي است.
كيارستمي درباره انتخاب سوژه‌هايش گفت: از كوروساوا پرسيدند كه سوژه‌هايت را چگونه انتخاب مي‌كني، او هم گفت سوژه من را انتخاب مي‌كند كه اين يك واقعيت است. هيچ قصه‌اي نبوده كه بگويم آن را مي‌سازم اما وقتي سوژه‌ها مكرر به ذهنم مي‌آيند و من را رها نمي‌كنند آنها را مي‌سازم مثلاً سال‌ها پيش قرار بود فيلم «پول تو جيبي» را بسازم كه عواملش هم مشخص بود اما همان موقع مطلبي در مورد حسين سبزيان در روزنامه خواندم و ديدم كه ديگر نمي‌خواهم فيلم قبلي را كار كنم به همين خاطر با همان گروه براي فيلم‌برداري به زندان رفتم.
وي افزود: تفاوت اينگونه فيلم‌ها حتي در نوع انتخاب سوژه و شروع كار هم ديده مي‌شود كه اين چه در ذهن من و تهيه كننده در ابتدا مشخص بود.
كيارستمي درباره سينماي ديجيتال گفت: بعضي از فيلم‌ها هستند كه بدون امكان ديجيتال به ذهنتان هم نمي‌رسد ساخته شود فيلم 5، 10 و شيرين جزو همين فيلم‌ها هستند و هرگز به عنوان يك فيلمساز به ذهنم نمي‌رسد كه اين فيلم‌ها را با گروه و پروداكشن بسازم اين سينما مرارت، استمرار و پيگيري مي‌خواهد سينمايي كه تماشاگر و بيننده ندارد و همين جا است كه خودش را از سينماي صنعتي جدا مي‌كند. اين سنيما به زمان و باور نياز دارد.
كيارستمي پس از نمايش فيلم «شيرين»‌ يكي از جديدترين ساخته‌هايش گفت: براي ساخت اين فيلم هيچ فيلمنامه‌اي در كار نبود و ما دوربين را گذاشته بوديم و از بازيگران مي‌خواستيم كه حدود 6 دقيقه به يك كاغذ سفيد نگاه كنند و فيلم ذهني خودشان را تصور كنند.
وي افزود: ما حدود هزار دقيقه فيلم گرفتيم كه حدود 6 ماه تدوين آن طول كشيد و مثل پازلي شده بود كه هر كسي بايد جاي خودش را در اين متريال خام پيدا مي‌كرد.
كيارستمي با بيان اين مطلب به صداگذاري و دوبله فيلم پس از فيلمبرداري آن انجام شده، گفت: من در تمام نمايش‌هاي اين فيلم بلااستثنا حضور داشتم و آن را با تماشاچيان نگاه كردم و احساس مي‌كنم اين فيلم به شدت ساختگي و در عين حال غيرساختگي ساخته شده است و يك جايي خصوصي‌ترين احساسات بازيگران در مقابل دوربين قرار گرفته كه اين مديون توانايي بازيگري آنهاست كه لحظاتي را بيافرينند و تجربه‌هاي شخصي‌شان را به تصور بكشند كه اين براي خود من تكان دهنده است.
عباس كيارستمي، فاطمه معتمدآريا، هديه تهراني و ژوليت بينوش را در اين فيلم ستود و گفت: من اين فيلم را براي چندمين بار مي‌بينم و احساس مي‌كنم بازي اين سه بازيگر تفاوتهايي نسبت به اولين بار كه ديدم داشت و آنها بيشتر تحت تأثير قرار گرفته بودند.
وي در ادامه سخنانش گفت: سينما دروغ كامل است ولي پرده‌اي از حقيقت برمي‌دارد كه فراتر از تصور ما است. درست به همين دليل است كه مي‌گويم اين فيلم كار من نيست و كسي نمي‌تواند بگويد كه تمام اين اتفاقات را من بوجود آوردم من زمينه بروز را فراهم كردم و ديدم كه اين امر بشدت اتفاق مي‌افتد.
كارگردان فيلم «شيرين» گفت: من پيشنهاد كردم كه براي اكران عمومي اين فيلم در فرانسه براي يك سانس فيلم را بدون صدا پخش كنند تا آنهايي كه فيلم را قبلاً ديده‌اند بازخورد جديدي از آن داشته باشند و اتحادي كه براي ديدن چشم بازيگران وجود دارد به نظر من وحدتي است كه در تماشاگران بوجود آمده است.

* به هيچ يك از بازيگران فيلم «شيرين» توصيه نكردم كه گريه كند
وي با تأكيد براين نكته كه به هيچ يك از بازيگران فيلم توصيه نكرده است گريه كنند، گفت: برايم عجيب است كه چرا اين اخبار منتشر شده كه من به بازيگرانم گفتم كه گريه كنند. من توصيه كردم كه هر احساسي داريد را بروز دهيد كه در ذهن‌تان شكل گرفته است.
كيارستمي درباره نسخه 3 دقيقه‌اي اين فيلم گفت: همه معمولاً آنونس فيلم‌شان را براي تبليغ فيلم بلندشان مي‌گذارند اما من آنونس فيلمم را نشان دادم در نسخه كوتاه فيلم يك بخش 3 دقيقه‌اي پاياني «رومئو و ژوليت» بود كه در آن فيلم تماشاگر توان همدلي كردن را ندارد و فرصت پيدا نمي‌كند كه درگير شود اما در نسخه بلند كميت مهم است و داستان و موسيقي به كمك تماشاگر مي‌آيد.
وي در پاسخ به اين سؤال كه چرا بازيگران اين فيلم همگي از بين زنان انتخاب شده‌اند، گفت:‌ من نسبت به همه اين بازيگران يك بدهي داشتم چون سينمايم اغلب مردانه بود و در هر حال دلم مي‌خواست آنها خودشان را در تماشاگر قرار بدهند و بازي اين كه به جاي ديگري باشند را ايفا كنند.
كيارستمي افزود: اين بازيگران در نهايت فروتني بدون هيچ سؤالي در اين فيلم بازي كردند و بعد از اين مدت نيز نپرسيدند كه فيلم چه اتفاقي برايش افتاد كه اين برخوردها من را به شدت با اينجا پيوند مي‌دهد كه اينجا وطن من است و من در اينجا كار مي‌كنم. و وقتي كم‌لطفي‌ها مي‌بينيم اين همدلي‌ها هستند كه راه را برايم باز مي‌كند.
كيارستمي با بيان اين مطلب كه بد نيست زنان در فيلم‌هايي مثل «شيرين» تصوير شوند گفت: در سينماي امروز كه از زنان چهره‌اي رنجور، مظلوم و آسيب‌ديده ترسيم مي‌شود هيچ بد نيست زناني مثل فيلم «شيرين» هم داشته باشد. ما در ادبياتمان شخصيت‌هايي مثل «شيرين و ليلي» داريم كه از زمين تا آسمان با هم فرق مي‌كنند. «شيرين» شخصيتي است تأثيرگذار كه مثلث عشقي را بوجود مي‌آورد.
در انتهاي اين كارگاه فيلم پشت صحنه توليد «شيرين» ساخته حميده رضوي به نمايش درآمد

منبع : فارس

«پنلوپه كروز»، اولين بازيگر زن اسپانيايي برنده اسكار

به نقل از خبرگزاري رويترز، هشتاد و يكمين دوره از رقابت‌هاي اسكار امروز صبح در حالي برگزار شد كه «پنلوپه كروز»، بازيگر جوان هاليوود توانست براي بازي در فيلم «ويكي كريستينا بارسلونا» به كارگرداني «وودي آلن»، اولين جايزه اسكار خود را در سن 34 سالگي به دست آورد.
به گزارش رويترز، «كروز» بدين ترتيب نام خود را به‌عنوان اولين بازيگر اسپانيايي برنده اسكار، در تاريخ سينما به ثبت رساند.
«كروز» امروز هنگام دريافت جايزه خود ضمن تشكر از آكادمي اسكار گفت: من موفقيت خودم را مديون «وودي آلن» و «پدرو آلمودوار» هستم.
وي افزود: از وودي آلن براي اين كه به من اطمينان كرد و چنين نقش زيبايي را به من داد بسيار متشكرم، از او متشكرم چون طي ساليان سال فيلمنامه‌هايي را به رشته تحرير درآورد كه برخي از بزرگترين شخصيت‌هاي آنها را زنان در بر مي‌گرفتند.
وي گفت: من در جايي به نام آلكوبنداس بزرگ شده‌ام، جايي كه بردن چنين جايزه‌اي حتي در رويا هم نمي‌گنجد.
اين بازيگر سپس خطاب به حضار گفت: واقعا تا حالا كسي بوده كه هنگام گرفتن جايزه اسكار غش كرده باشد؟ فكر كنم كه من اولين نفر باشم.
بنا براين گزارش، «پنلوپه كروز» پس از «ديان ويست» و «ماريا سورينو»، سومين بازيگر زني است كه براي بازي در يكي از فيلم‌هاي «وودي آلن»، برنده جايزه اسكار بهترين بازيگر نقش مكمل زن مي‌شود.
به گزارش فارس، هشتاد و يكمين مراسم اسكار امروز صبح در سالن كداك هاليوود در لس‌آنجلس برگزار شد.

اسامي برندگان هشتاد و يكمين دوره جوايز اسكار اعلام شد

آكادمي علوم و هنرهاي سينمايي اسامي برندگان اين دوره از جوايز اسكار را در بخش‌هاي مختلف سينمايي به شرح زير اعلام كرد:
در بخش بهترين فيلم بلند سينمايي: «ميليونر زاغه‌نشين» به كارگرداني «دني بويل»
در بخش بهترين كارگرداني: «دني بويل» براي فيلم «ميليونر زاغه‌نشين»
در بخش بهترين بازيگر نقش اول مرد: «شان پن» براي فيلم «ميلك»
در بخش بهترين بازيگر نقش اول زن: «كيت وينسلت» براي فيلم «كتابخوان»
در بخش بهترين بازيگر نقش مكمل مرد: «هيت لجر» براي فيلم «شواليه تاريكي»
در بخش بهترين بازيگر نقش مكمل زن: «پنلوپه كروز» براي فيلم «ويكي كريستينا بارسلونا»
در بخش بهترين انيميشن:«انيميشن وال اي» به كارگرداني «اندرو استانتون» از كمپاني والت ديزني
در بخش بهترين فيلم خارجي: «فيلم جداشدگان» از كشور ژاپن
در بخش بهترين فيلمبرداري: «آنتوني داد منتل» براي فيلم «ميليونر زاغه نشين»
در بخش بهترين تدوين صدا: «ريچارد كينگ» براي فيلم «شواليه تاريكي»
در بخش بهترين فيلمنامه غير اقتباسي «داستين لنس بلك» براي فيلم «ميلك»
در بخش بهترين فيلمنامه اقتباسي: «سيمون بيوف ري» براي فيلم «ميليونر زاغه‌نشين»
در بخش بهترين گريم «مورد عجيب و غريب بنجامين باتن»
در بخش بهترين طراحي لباس: «مايكل اونر» براي فيلم «دوشز»
در بخش بهترين جلوه‌هاي ويژه: فيلم «مورد عجيب و غريب بنجامين باتن»
در بخش بهترين كارگردان هنري: «دونالد گراهام برت» براي فيلم «بنجامين باتن»
در بخش بهترين فيلم كوتاه فيلم «سرزمين اسباب‌بازي» به كارگرداني «الكساندر فري دانك»
در بخش بهترين مستند كوتاه: مستند «پينكي خندان» به كارگرداني «مگان ميلان»
در بخش بهترين مستند بلند: «مردي روي خط» به كارگرداني «سيمون چين و جينز مارش»
در بخش بهترين ميكس صدا: «گروه صدابرداري فيلم «ميليونر زاغه‌نشين»
در بخش بهترين تدوين فيلم: «كريس ديكنز» براي فيلم «ميليونر زاغه‌نشين»
در بخش بهترين موسيقي فيلم سينمايي: «آ. آر رحمان» براي فيلم «ميليونر زاغه‌نشين»

منبع : فارس

تاریخچه ایرانی اسکار

فیلم‌های مهم 2008 در نوروز 88

در تمام اين مدت حتي يک نفر بوده که با ديدن فيلم‌هاي‌ ما متحول شود؟

فقط كافي است بگوييم:‌ آقاي فرمان‌آرا!‌ اگر نمي‌خواهيد فيلم بسازيد لطفا بفرمائيد اجرا

برنامه های تلویزیون در نوروز 88

مهري مهرنيا بازيگر پيشكسوت از دنيا رفت

مهري مهرنيا بازيگر پيشكوست سينما، تئاتر و تلويزيون بامداد ديروز ـ 30 بهمن ماه در بيمارستان باهر تهران ازدنيا رفت.

به گزارش سايت سينمايي سوره، اين هنرمند پيشكسوت پس از طي دوران طولاني بيماري درگذشت.

انجمن بازيگران سينماي ايران با ارسال متن پيام تسليتي به حضور هنرمندان، سينماگران و خانواده او اعلام كرد: مراسم تشيع پيكر اين هنرمند رأس ساعت 10 صبح روز يكشنبه 4 اسفند ماه از مقابل خانه سينما و به سمت قطعه هنرمندان بهشت‌زهرا (س) برگزار مي‌شود.

در ان اطلاعيه آمده است: مجلس ختم آن مرحومه از سوي ياران و همكارانشان در انجمن بازيگران سينماي ايران روز سه‌شنبه 7 اسفند ماه از ساعت 16 تا 17:30 در مسجد حجت‌ابن الحسن عسگري واقع در خيابان سهروردي شمالي برپا مي‌شود.

از جمله آثار مهري مهرنيا مي‌توان به «خشت و آينه»، «آرامش در حضور ديگران»، «شازده احتجاب»، «هيولاي درون»، «اتوبوس»، «دزد و نويسنده»، «جهيزيه براي رباب»، «خارج از محدوده»، «تنوره ديو»، «مسافران مهتاب»، «روز باشكوه»، «زمان از دست رفته»، «دمرل»، «روسري آبي»، «كلاه قرمزي و پسر خاله» و «ازدواج به سبك ايراني» اشاره كرد.

او در سال‌هاي اخير در آسايشگاه سالمندان روزگار سپري مي‌كرد.

صبا کمالی

نام: صبا کمالی

لیسانس ادبیات نمایشی از دانشکده سینما و تئاتر در سال 1378.

شروع فعالیت در تئاتر در سال 1376.

شروع فعالیت در تلویزیون در سال 1378.

برنده جایزه اول بهترین بازیگر از سومین جشنواره تئاتر تهران برای بازی در نمایش از عدمیت تا آدمیت در سال 1377.

از مقالات شهید آوینی

جادوی پنهان و خلسه نارسیستی

یکی از احکام مشهوری که درباره‌ی سینما و تلویزیون عنوان می‌شود این است که «اینها ظرف‌هایی هستند که هر مظروفی را می‌پذیرند؛ اینها «ابزار» هستند و این ما هستیم که باید از این ابزار درست استفاده کنیم». … و کسی هم از خود نمی‌پرسد که اگر اینچنین بود، چرا ما بعد از یازده سال از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران هنوز نتوانسته‌ایم از تلویزیون و سینما آنچنان که شایسته است استفاده کنیم.
بنده هرگز صلاح نمی‌دانم که برای اقامه‌ی حجت و دلیل به گفتار غربی‌ها متوسل شوم، چراکه از یک سو اعتقاد دارم آنها خود قادر به شناخت حقیقی خود و جامعه‌ی خود نیستند و از سوی دیگر، هرچه را که از قول آنها ذکر کنیم باز هم هستند کسانی که در همان باب اقوالی کاملاً مخالف بر زبان و قلم خویش رانده‌اند، زیرا که تفرقه و تشتت آرا از لوازم ذاتی و لاینفک تمدن غرب است. اما با این همه، اکنون قصد دارم که محور اصلی مباحث این مقاله را سخنانی قرار دهم که مارشال مک لوهان 1 در باب «رسانه‌ها و پیام» گفته است.
اکنون زندگی ما، به خصوص کودکان و نوجوانانمان، در اوقات فراغت2 نظم مسلکی خویش را از دست داده و نظامی متناسب با برنامه‌های تلویزیون گرفته است و به همین علت در صبح روزهای جمعه برای آنکه برنامه‌های تلویزیون با نماز جمعه معارضه نکند برنامه‌ها را قطع می‌کنند، اما در هنگام اذان مغرب که برنامه‌ها فقط برای پخش مختصری قرائت قرآن، اذان و چند جمله‌ای مناجات قطع می‌شود و بعد ادامه پیدا می‌کند، بازار مساجد بسیار کساد است؛ علاوه بر آنکه ما و کودکانمان برای تماشای فیلم سینمایی عصر جمعه نمازمان را درست در آخرین فرصت ممکن به جای می‌آوریم. باز خدا پدرشان را بیامرزد که برنامه‌ها را فقط تا ساعت بیست‌وسه ادامه می‌دهند 3 و لااقل زمستان‌ها نماز صبح مسلمین قضا نمی‌شود.
این امر پیش از آنکه به برنامه‌های تلویزیون ارتباط پیدا کند به آن «جادوی پنهان» یا «بار ناخودآگاه» ارتباط دارد که در ذات تلویزیون نهفته است و اینکه نظام زندگی ما اکنون ضرباهنگ خویش را نه از «دین» که از «تکنولوژی» می‌گیرد.
در درون خانه، تلویزیون روابط متقابل اعضای خانواده را با یکدیگر بریده است و با وجود یک تلویزیون روشن، دیگر جمع واحدی در خانه تشکیل نمی‌شود. همه فرد فرد، جدا از هم نشسته‌اند و رابطه‌ی فردی بین خود و تلویزیون برقرار کرده‌اند. این سخن را همه‌ی ما بارها از خانم‌هایی که خودشان غرق در تلویزیون نیستند خطاب به شوهرانشان شنیده‌ایم که «با من ازدواج کرده‌ای یا با تلویزیون؟» این جمله از یک سو بیان یک واقعیت بسیار دردناک است و از سوی دیگر مبین این نکته است که در میان ما هنوز نظام سنتی و مسلکی در پای نظام تکنولوژیک زندگی مدرن قربانی نشده است. رابطه‌ی سینما و تلویزیون با مخاطبان خویش نوعی رابطه‌ی «تسخیری» است که از طریق ایجاد جاذبه در تماشاگر برقرار می‌شود ـ اگرچه تسخیر به میل، نه به عنف و اکراه. ظاهراً هیچ گونه اکراه یا اجباری در کار نیست، اما اگر درست به این رابطه بیندیشیم خواهیم دید که غالباً رشته‌ی این جاذبیت نه به کمالات انسانی بلکه به ضعف‌های او بند شده است 4 و این چنین، هرچند سخن از «جبر» به معنای فلسفی آن نمی‌توان گفت، اما باید مردم و تلویزیون و سینما وجود نوعی «رابطه‌ی ایجابی» را پذیرفت: کششی سحرآمیز و غیرقابل مقاومت.
مارشال مک لوهان در مقاله‌ی «وسیله، پیام است» مطلبی را نقل می‌کند که بسیار عبرت‌انگیز است:
تجزیه و تحلیل برنامه و «محتوا» هیچ نشانه و مدرکی از جادوی این وسایل یا «بار ناخوآگاه» (Subliminal Charge) آنها به دست نمی‌دهند.
لئونارد دوب Leonard Doob در گزارش خود به نام «ارتباطات در آفریقا» از یک آفریقایی سخن می‌گوید که هر شب رنج بسیار متحمل می‌شد تا ایستگاه لندن را روی رادیو پیدا کند و اخبار بی‌بی‌سی را بشنود، گرچه حتی یک کلمه آن را نمی‌فهمید. تنها هر شب ساعت هفت، بودن در حضور آن صداها برای وی مهم بود. وضع او در برابر صدا درست مانند وضع ما در برابر نغمه‌ها است.5
این چه جاذبه‌ای است و از چه طریق عمل می‌کند و تأثیرات جادویی خود را بر کدام یک از ساحت‌های وجودی انسان می‌نهد؟ مک لوهان هوشیارانه این تأثیرات را با اثری که موسیقی بر روان باقی می‌گذارد قیاس می‌کند. او در بخشی از همان مقاله‌ی مذکور نوشته است:
… تحاشی معنوی و فرهنگی که ممکن است اقوام شرقی در قبال تکنولوژی ما داشته باشند ابداً تأثیری در وضع آنها نمی‌کند.
اثرات تکنولوژی در قلمرو عقاید و مفاهیم حادث نمی‌شود، بلکه الگوهای احساسی را بدون مقاومت و به طور مستمر تغییر می‌دهد… اثرات پول به عنوان «وسیله» در ژاپن قرن هفدهم بی‌شباهت به تأثیر چاپ در مغرب زمین نبود. جی‌.بی‌.سنسوم G.B.Sansom می‌نویسد که نفوذ اقتصاد پولی در ژاپن «موجب یک انقلاب کند ولی مقاومت‌ناپذیر گردید، که پس از تقریباً دو هزار سال انزوا به فرو ریختن حکومت فئودالی و از سر گرفتن روابط بازرگانی با خارج منجر شد»6